ដើម្បីរៀបចំសភាវមនុស្សអោយមានរបៀប សីលធម៌ សុជីវធម៌ ក៏ដូចជាប្រទេសមួយអោយមានសណ្តាប់ធ្នាប់ ច្បាស់ណាស់ សាសនាបានដើរតួយ៉ាងសំខាន់។
តើសាសនាជាអ្វី?
សាសនាគឺជាមនោគមនវិទ្យាមួយ ដើម្បីគ្រប់គ្រងដួងព្រលឹង វិញ្ញាណមនុស្សជាតិ តែដើម្បីគ្រប់គ្រងទៅលើរូបកាយខាងក្រៅ របស់មនុស្ស គេត្រូវការពឹងផ្អែកទៅលើច្បាប់របស់ប្រទេស។ រាល់ទង្វើ សកម្មភាព ប្រាស់ចាកពីច្បាប់ប្រទេសដែលបានចែង និងអនុម័តដោយរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃប្រទេសនោះ ត្រូវទទួលទោស ទៅតាមទំហំករណីរបស់ខ្លួនដែលបានប្រព្រឹត្ត។
គោលដៅនៃសាសនាទាំងអស់គឺជាពាក្យណ្តាំ សម្រាប់ដឹកនាំមនុស្សជាតិអោយដើរលើផ្លូវត្រូវ រស់នៅប្រកបដោយ សីលធម៌ សុជីវធម៌ មេត្តាធម៌ និងគុណធម៌ ទោះបីរបៀបនៃការបង្រៀនរបស់សាសនានីមួយៗមានលក្ខណៈផ្សេងៗគ្នាក៏ដោយ។
និយមន័យសាសនា
អ្នកប្រាជ្ញខ្មែរយើង សម្តេចព្រះសង្ឃរាជ ជួន ណាត បានពន្យល់ថា សាសនា មកពីពាក្យ សាសនៈ ដែលមានន័យថាពាក្យបណ្តាំ, ពាក្យផ្តាំ ផ្ញើ, ពាក្យប្រៀនប្រដៅ ឬការប្រៀនប្រដៅ ។
ពាក្យសាសនា(Religion)ក្លាយមកពីពាក្យឡាតាំង Riligio ប្រែថាកិច្ចសន្យារវាងមនុស្សនឹងអាទិទេព ការស្តាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់សួគ៌ ការឥតសន្ស័យលើអាទិទេព។
ប៉ុន្តែពិភពលោកបច្ចុប្បន្ន បានដើរមកដល់សម័យកាលមួយដែលមានភាពជឿនលឿនផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា នេះគឺជាបដិវត្តមួយនៃរបៀបទទួលយកចំណេះដឹង និងរបៀបនៃការទទួលបានព័ត៌មានរបស់មនុស្សជាតិទូទាំងសកលលោក ។ ក្នុងឆ្នាំ២០២៣ ប្រជាជនកម្ពុជាប្រមាណ ១១.៣៧លាននាក់ ស្មើនឹង ៦៧.៥% នៃប្រជាជនសរុបកំពុងប្រើប្រាស់អ៊ីនធឺណិត នេះបើយោងតាមវេបសាយ DATAPORTAL ។
ភាពរីកចម្រើននៃបច្ចេកវិទ្យានេះ ជាកត្តាមួយជួយជម្រុញទៅដល់ការយល់ដឹងរបស់មនុស្សក៏ដូចជាប្រជាជនកម្ពុជា បានយ៉ាងទូលំទូលាយទាក់ទងនឹងពុទ្ធសាសនា។ ភាពរីកចម្រើននេះហើយដែលធ្វើអោយប្រជាជនកាន់តែយល់ដឹងស៊ីជម្រៅថែមទៀតនៃការបង្រៀនរបស់ពុទ្ធសាសនា ការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថអំពីការយល់ឃើញមកលើ ពុទ្ធិសាសនា ពីការបន់ស្រន់ ថាគឺជាការបង្រៀនបែប ទស្សនៈវិទ្យា។
តើអ្វីវត្ថុបំណងពិតប្រាកដក្នុងការសិក្សាពុទ្ធវចនៈ?
បច្ចុប្បន្នយើងទាំងអស់គ្នាសង្កេតឃើញថាការផ្សព្វផ្សាយព្រះធម៌ របស់ពុទ្ធសាសនាយើងមានភាពរីកសុះសាយក្រោមទម្រង់ផ្សេងៗគ្នា មានដូចជា វិទ្យុ ទូរទស្សន៍ ជាពិសេសតាមបណ្តាញសង្គម ខ្ញុំពិតជាជ្រះថ្លានិងយល់ឃើញថា នេះជាសញ្ញាវិជ្ជមានមួយសម្រាប់ប្រទេសយើង នេះជាកម្លាំងចលករមួយក្នុងការរុញច្រាន និងបណ្តុះផ្នត់គំនិតពលរដ្ឋរបស់យើងអោយរស់នៅប្រកបទៅដោយគុណធម៌។
ព្រហ្មញ្ញសាសនា និង ពុទ្ធសាសនា បានផ្សាភ្ជាប់ជាមួយនឹងការរស់នៅរបស់ប្រជាជនខ្មែរយើងតាំងពីយូរលង់ណាស់មកហើយ (មុនសម័យអង្គរទៅទៀត) ដូច្នេះហើយបានជាយើងឃើញថាបច្ចុប្បន្ន ការគោរពប្រតិបត្តរបស់ប្រជាជនយើងមានលាយឡំនឹងការបួងសួង និងការប្រារព្ធពិធីផ្សេងៗ មិនថានៅផ្ទះ ឬនៅទីណា ទោះបីនៅក្នុងទីអារាម ក៏យើងឃើញមាននូវការធ្វើពិធីការផ្សេងៗ ជាក់ស្តែងនេះក៏ដោយសារតែឥទ្ធិពលពីព្រហ្មញ្ញសាសនាដែលបន្សល់មកដល់ប្រជាជនយើងតាំងពីដូនតាយើងមកនោះឯង នេះគឺជាប្រវត្តិសាស្រ្ត និងអរិយធម៌របស់ខ្មែរយើង ដោយមិនអាចប្រកែកបាន។
ជនសម័យទំនើបយើងបច្ចុប្បន្នមួយចំនួនដែលបានរៀនសូត្រ ពុទ្ធសាសនា បានជ្រៅជ្រះ តែដោយនៅជាប់មានះ ជាហេតុនាំអោយកើតមានការខ្វែងគំនិតគ្នា ក្នុងការប្រកាន់យកព្រះពុទ្ធសាសនាមកប្រតិបត្តិ ទាំងអស់នេះហើយជាបច្ច័យដែលនាំអោយបុគ្គលទាំងនោះកើតមាននូវ ទោសៈ រហូតក្លាយទៅជាការប្រកាន់និយមដោយមិនដឹងខ្លួន។
ឥលូវយើងមកដល់សំណួរដែលសួរថា៖
- នេះឬជាគោលបំណងនៃការសិក្សាពុទ្ធសាសនា?

Comments
Post a Comment